అధర్మము రాణ కెక్కునే?

అక్కట! ‘ఆంధ్ర‘, ‘సీమ‘ లొకటౌచు మహోద్యమ మెంత సల్పినన్ -
ఎక్కడ విశ్వమందు కనిపించదు మద్దతొకింత! కాని, ము
న్నొక్కడు లేవనెత్తు  బలముబ్బిన ప్రశ్నల కెల్ల విశ్వమున్
మిక్కిలి మద్దతిచ్చె! భువి మీద అధర్మము రాణ కెక్కునే?

ఒంటి చేతి చప్పట్లు!

“అలిగిన తమ్ముల అలుక కారణ మేమి?”

     యనుచు నెరిగి తీర్చరయ్యె నాడు!

“జరిగిన తప్పుల చక్కదిద్దెద” మంచు

      నాశ్వాస మందించరయ్యె నాడు!

ఉవ్వెత్తు నెగసిన ఉద్యమమ్మును జూచి

       ఊరక నిర్లక్ష్యమూని నాడు -

అవహేళనలు సల్పి, అవమానములు జేసి,

        “అణచివేతు”మని అహంకరించి,

ఇప్పు డొక ప్రాంతమున  "సమైక్యమే!" యటంచు

ఒంటి చేయితో చప్పట్ల నూపు టన్న -

చేతులే కాలి, ఆకుల చేత బూను

మూర్ఖులటు గాదె ‘సీమాంధ్ర’ ముఖ్యు లింక?

  

ముగ్గురమ్మల ఆశీస్సులతో...

శ్రీలం గూర్చగ భద్రశైల శిఖపై సీతమ్మగా ’లక్ష్మి’యున్ -
ఫాలంబందున జ్ఞాన రేఖలు లిఖింపన్ వాసరన్ ’వాణి’యున్ -
ఆలంపూరున జోగులాంబగ శుభాలందింపగా ’గౌరి’యున్ -
మూలల్ మూడిట నిల్చి ముగ్గు రమలున్ బ్రోచున్ తెలంగాణమున్!

తిట్టు కవిత్వము - 6

నోరు తెరిచిన నసత్యమె -
మారును నీవాడు మాట మరు నిముషమె - నీ
నోరొక మోరీయే! బా
జారున పెంట దిను పంది చాల నయమ్మౌ!

తిట్టు కవిత్వం - 5

భూమికి భారమై బ్రదుకు పుట్టు వదేల ? మదాంధ! నీదుచే
ఏమది లాభ మీ భువికి ? ఈశ్వర కల్పిత సృష్టియందునన్
చీమలు, కీటకాల్ నయము - చేయును సుంత పరోపకారమున్!
ఏమని చెప్పుదింక ? పర హింసయె నీకు ముదావహంబగున్! 

తిట్టు కవిత్వం - 4

గుండెలలోన సూదులను గ్రుచ్చిన యట్టుల, పాడు మాటలన్
దండి ప్రయోగమున్ సలుపు దారుణ నీచ కుతంత్ర బుద్ధితో
నుండెద వేల యెప్పుడును? ఓసి కురూపి! పిశాచి! నీవు పల్
పుండులు వడ్డ దేహివయి పుర్వులలో బడి చావకుందువే? 

గర్వము

తొండ యొకటి తిండి మెండుగా మేసెనో -
తోక బలిసి, బలిసి తొండ మయ్యె!
దాని తోడు నింక దాని గర్వము హెచ్చె!
తొండ ఘీంకరించె తొండ మెత్తి!!