ప్రాజ్ఞ త్రయి

కవిగా నా తొలి నాళ్ళలో విరివిగా కారుణ్య ప్రోత్సాహ వై
భవ తేజంబుల, సాహితీ మణులు - "సుబ్రహ్మణ్యము"న్, "పోతుకూ
చి" వరుండున్, ఘనుడైన"తిర్మల"యు నా శ్రేయంబుకై వ్యాపరిం
ప, విభాసిల్లితి నే కవిత్వమున! ఆ ప్రాజ్ఞ త్రయిన్ గొల్చెదన్!  

హృద్య పద్య విద్య

పాద పాదమందు ప్రతిభ, వ్యుత్పత్తులున్
ద్యోతకమగు రీతి - ఉల్లమందు
అమిత శ్రద్ధ గలిగి అభ్యాస మొనరింప,
పట్టువడదె హృద్య పద్య విద్య? 

గురు: బ్రహ్మ

ప్రతి రోజు మన యింటి ప్రహరి గోడకు ముందు
    వందల సైకిళ్ళు వచ్చియుంట -
కుర్ర విద్యార్థులు కూడి, మీ రప్డు "ట్యూ
    షన్లు" బోధింపగా, చదువుకొనుట -
మూడు నెలలు గూడ ముగియటకు మునుపే
    "స్వీటు బాక్సులు" తెచ్చి చేతికిడుట -
"ఇంజినీరింగు"లో ఎంపికైతిమనుట;     
    "వైద్య శాస్త్రము సీటు" వచ్చెననుట -

భక్తితో మీకు పాదాభివందన మిడ
వరుసలో వారు నిలుచుండు తెరగు - నాకు

బాల్య మందుండి స్మృతి యందు వరలె! నాన్న!

'దేశికా'ర్య! సార్థక నామధేయ! ప్రణతి! #

పాఠకులు లేనియెడ ...

గంధవహుడు లేక కుసుమ గంధమునకు
వ్యాప్తి రాదు! సార్థక్య సంతృప్తి లేదు!
కవుల ప్రతిభామయ కవితల్ గాంచి చదువు
పాఠకులు లేనియెడ, కీర్తి ప్రాప్తి గాదు!!

జీవితం

గతమునకు విచారింపక గడుపవలయు!
వర్తమానాన ధైర్యమ్ము వదలవలదు!
భావియెడల నే మాత్రమ్ము భయము తగదు!
జీవితమను శిల్పమునిటు చెక్కవలయు!!

ఒక్క రీతి ...

     
      భిన్నమైన రీతి యున్నాడ నేనని

      నవ్వుచుందు రెల్ల నన్ను జూచి!

      ఒక్క రీతి ఎల్ల రున్నా రనుచు నేను

      పగులబడి నగుదును వారి జూచి!!

     (స్వామి వివేకానంద ప్రవచనానికి 
     నా తెలుగు పద్య రూపం)

"కంచెయె చేను మేసినది!"

కొంచెపు బుద్ధితో ధనము గూర్చు విదేశ మతంపు ప్రేరణన్,
ఇంచుక సిగ్గు లేక రచియించె - సమన్వయ సంఘమందునన్

వంచన బూని ఒజ్జ, కుల వాదపు చిచ్చును రేపు పొత్తమున్!

"కంచె"యె చేను మేసినది! కాసుల కమ్ముడుబోయె నక్కటా!