పాముపై పరుండు వాడ వీవు!
గ్రద్ద పైన నీవు గమియింతువో హరీ!
శత్రుల గలిపెదవు మిత్రులుగను!
అందరికీ "నాగ పంచమి", "గరుడ పంచమి" శుభాభినందనలు!
జ్ఞానము, మేధ కావు; అధికారిగ నెప్పుడు కల్గియున్నచో
దీనుల వేదనన్ వినెడు దీక్షను బూనిన కర్ణ రాజముల్;
ధ్యానము నిల్పి వారికి సహాయము చేసెడి మానసంబునున్ -
మానవు డెవ్వడైన మహిమాన్విత మూర్తిగ కీర్తి గాంచురా! #
మాన్య ఋషీశ్వరుండు; నిగమంబుల దివ్య విభాజనంబుతో
ధన్యత గాంచి, భారత కథా కృతి కర్తగ వెల్గు వ్యాసు డీ
పుణ్య దినంబునైన 'గురు పూర్ణిమ' నాడె జనించె! ఎట్టి సౌ
జన్య ఫలంబొ! ఈ దినమె జన్మము నొందితి నేను సైతమున్! #
ప్రతిదిన మేదియు పట్టించుకొనకుండ
దినమెల్లయు దినపత్రికను చదువు
పతిని దెప్పిపొడుచు పన్నాగమే పన్ని
పత్ని ఆ పతితోడ పలికె నిటుల -
"నేనొక దినపత్రి కైన బాగుండయో!
దినమెల్ల మీ చేత మనెడి దాన!"
అది విని ఆ భర్త అంతకు మించిన
వెటకారమున బల్కె విస్తుబోవ -
"ఓసి పిచ్చి దాన! ఒకటి మరచితీవు!
ప్రతి దినమొక క్రొత్త పత్రి కేను
చదువుచుందు గాని, చచ్చి గీ పెట్టినన్
మరుదినమున దాని మరల ముట్ట!" #
అహము నావిరి గావించి; అనుభవమ్ము
లనెడి తేయాకు, చక్కెర లందు కలిపి;
మంచితనమన్న క్షీరమ్ము నెంచి చేర్చి;
తప్పులను వడగట్టి, బాధ తొలగించి
చేయు "రుచియైన తేనీరు" - జీవితమ్ము!
డా.ఆచార్య ఫణీంద్ర ముక్తక పద్యాలు