మమత

చెట్టు కొమ్మ మీద పిట్ట వెలసె - నేను
పిట్ట గోడ మీద వెలసినాడ -
కూత నేను వేయ, కూత వేసిన దద్ది!
మనసులందు నేదొ మమత పుట్టె!!

అఖండ దీపం

ఆమె యొక వెలుతురు మొగ్గ ! అది ధరించు
నాత డొక బంగరు ప్రమిద ! అంతు లేని
స్నేహ మోహానుభావాలు - నేతి యూట !!
కాపుర మఖండ దీపమై కాంతు లొలుకు !!!

‘ప్రతాప రుద్రుని’ ఆశీర్వదిస్తూ ...

“కాకతీయ వైభవం” సాహిత్య రూపకంలో ‘కేతన’ మహాకవి ‘ప్రతాప రుద్రుని’ ఆశీర్వదిస్తూ చెప్పిన పద్యం …

“వరయుత కాకతీయ ఘన వంశ సుధాంశు ప్రతాప రుద్ర! నీ
చరణము సోకి ఈ తెలుగు క్ష్మాసతి ఎంతొ పునీతమయ్యె! ఈ
ధరణిని శారదాంబ బహుదా.. బహుధా.. నడయాడుచుండి, ఆ
వరణ మదెల్ల శీఘ్రమె సువర్ణమయంబుగ తీర్చి దిద్దుతన్!”

( ఈ పద్యం కేతన కవి కృతం కాదు. నేను స్వయంగా వ్రాసుకొన్నాను - డా.ఆచార్య ఫణీంద్ర )

 

'శకుని ' పాత్ర

 

మాట కోట దాటు - మనసు స్వార్థము బూను -

చెప్పు నొకటి - వెనుక చేయు నొకటి -

నిండె మోస మెల్ల నేటి భారతమందు !

'శకుని ' పాత్ర లిపుడు చాల గలవు !!

సుఖాంతమే ... !

ఎందుల కీ పరీక్ష లిటు లీవు విధింతు వటంచు బాధతో ...
నిందలు వేసి మానవులు నిష్ఠుర మాడుచు నుంద్రు దేవునిన్!
అందులకైన నుండు నెదొ అద్భుతమైన విశిష్ట కారణం
బందున లేదు సందియము!! ఆపయి నెల్ల సుఖాంతమే యగున్!

'కాలం'

మొదట పాఠమున్ బోధించి పిదప పెట్టు
గురువు శిష్యులకు పరీక్ష నరయ నెపుడు!
మొదట పెట్టి పరీక్షను పిదప నేర్పు
కఠిన గుణపాఠము ప్రజకు కాల మెపుడు!!

అంద మికెట్టుల బట్ట గట్టురో!

పరమపదించె నయ్యొ మన 'బాపు ' - మహోన్నత కార్టునిస్టు; చి
త్తరువుల సృష్టిలో యశము దాల్చు మహాద్భుత శిల్పి; అక్షరాల్
పరువపు కన్నె సోయగపు వంపుల రీతి లిఖించు స్రష్టయున్;
తెర పయి తెల్గు సంస్కృతికి దృశ్య మనోజ్ఞత గూర్చు దర్శకుం
డరయ - తెలుంగు లోకమున అంద మికెట్టుల బట్ట గట్టురో!