ప్రతిదిన మేదియు పట్టించుకొనకుండ
దినమెల్లయు దినపత్రికను చదువు
పతిని దెప్పిపొడుచు పన్నాగమే పన్ని
పత్ని ఆ పతితోడ పలికె నిటుల -
"నేనొక దినపత్రి కైన బాగుండయో!
దినమెల్ల మీ చేత మనెడి దాన!"
అది విని ఆ భర్త అంతకు మించిన
వెటకారమున బల్కె విస్తుబోవ -
"ఓసి పిచ్చి దాన! ఒకటి మరచితీవు!
ప్రతి దినమొక క్రొత్త పత్రి కేను
చదువుచుందు గాని, చచ్చి గీ పెట్టినన్
మరుదినమున దాని మరల ముట్ట!" #
అహము నావిరి గావించి; అనుభవమ్ము
లనెడి తేయాకు, చక్కెర లందు కలిపి;
మంచితనమన్న క్షీరమ్ము నెంచి చేర్చి;
తప్పులను వడగట్టి, బాధ తొలగించి
చేయు "రుచియైన తేనీరు" - జీవితమ్ము!
విశ్వకవి రవీంద్రనాథ్ టాగోర్ రచించిన ఒక చిన్న కవితకు, నా శైలిలో .. సీస పద్యంలో అనుసృజన :
నేను మరణమొంద - నీవు నన్నెంతగా
కీర్తించినన్, నాకు స్ఫూర్తి నిడదు!
నేను మరణమొంద - నీవు నా తప్పులన్
మన్నించిన, నది నా మది యెరుగదు!
నేను మరణమొంద - నీవు పుష్పాలెన్ని
నా మీద జల్ల, నా కేమి తెలియు?
నేను మరణమొంద - నీవెంతొ బాధతో
కన్నీరు గార్చ, నే కాంచ లేను!
బ్రదికి యుండగనే, నన్ను ప్రస్తుతించు -
తప్పులను క్షమించు - తగు సత్కార మిడుము -
కాంచి నన్ను ప్రేమముతోడ కరుణ జూపు -
భవ్యముగ మన స్నేహమ్ము పరిమళించ! #
ఇంద్ర ధనువు కరిగి ఇల జారె వర్ణాలు -
జనులు మోములందు చల్లుకొనగ!
"హోళి" పర్వ దినము నుత్సాహ ముప్పొంగె -
అందరికి శుభాభినందనములు
మైత్రి యన్న దొక్క మంచి పుస్తక, మందు
నుండ గల దపార్థ మొక్క పుటగ!
ఒక్క పుటను గూర్చి ఉన్న పుస్తకమును
మొత్తమున్ విడుచుట మూర్ఖతగును!!
ఎవ్వరినైన నీ విష్టపడిన - వాని
ఉల్లమలర, ప్రేమ నొలుకు మెపుడు!
ఎవ్వరినైన నీ విష్టపడని యెడ -
తొలగి పో వానికి దూరముగను!
ఎవరైన నీవన్న ఇష్టపడిన - వాని
కడు ప్రేమ మీరగా గౌరవించు!
ఎవరైన నీవన్న ఇష్టపడక యున్న -
"ఓహో! సరే!" యని ఒప్పుకొనుము!
మానవుడు తన జీవన మార్గమందు
ఎపుడు సంతోషముగ నుండ నిదియె కిటుకు!
ఈ సమాజమందున ఎవ్వ డెప్పు డెట్టు
లింక ఏమన్న గాని - బాధేమి లేదు! #
.jpg)
